Jaco Benckhuijsen

Een greep uit de verhalen die ik schreef over mijn solo zeekayaktochten in Papoea-Nieuw-Guinea, de Aleoeten en Vuurland. Het complete boek over die reizen verschijnt begin 2019 bij Uitgeverij De Geus.

Rauw weer

Ik had er met veel locals over gepraat. De oversteek maken naar New Ireland, dat langgerekte eiland dat ik steeds als een vage schim aan de horizon had zien liggen. Meestal keken ze dan moeilijk. ‘De zee is daar heel ruw en je hebt er veel stroming.’

Lees verder

De waarheid over krokodillen

Een niet te temmen gevaar. Een meedogenloze aanvalsmachine, gehard door de evolutie, niet aan te ontsnappen. Dat was wat ik hoorde over de zoutwaterkrokodillen die in de zeeën rond Australië en Papua Nieuw Guinea zwemmen.

Lees verder

Van Pigeon-eiland naar de Duke of York-eilanden

Hoewel er maar één Pigeon Island op mijn kaart staat, zijn er eigenlijk twee: Klein en Groot Pigeon eiland. Klein Pigeon Eiland is onbewoond en ziet er uit zoals in een film: een rond bolletje felgroene jungle en daaromheen een witte strook zand, omgeven door lichtblauw water.

Lees verder

Kannibalen

‘Ze hakten een arm of een been af terwijl hij nog leefde. Ze stoofden zijn lichaamsdelen in een kuil terwijl hij aan het doodbloeden was. Kinderen braken ondertussen zijn ledematen met stenen. En de stervende strijder gaf geen krimp, hij wist wat hem te wachten stond. Over een paar minuten zou hij wegzakken in een kolk van pijn, vuur, half bewustzijn en wenkende voorouders.’

Lees verder

Lily

Met snorkel en zwemvliezen glij ik door de grauwe zee. De bodem is zanderig met hier en daar wat stenen en troep. Geen oogverblindend tropsich koraal. Gewoon een kale ondiepe zeebodem.

Lees verder

Mineas’ schipbreuk

Het is de tweede dag in Blanche Bay, die stille baai omgeven door vier vulkanen, en ik sta onder de lauwwarme douche. Een mug scharrelt langs de vieze muren. Niet steken jochie, ik heb nog geen zin in een dodelijke ziekte. De badkamer is zo smerig dat ik niet wist waar ik mijn kleren neer moest leggen. Maar dat hoort er allemaal bij als je gaat reizen naar de vergeten stukjes aarde.

Lees verder

Onbekenden in de nacht

Na uren geraas valt de buitenboordmotor stil. De boot glijdt in het donker aan land. Er wordt weer gepraat. We stappen allemaal over het boord, in het enkeldiepe water: een paar mannen en vrouwen, en de jongens die de boot besturen. Het zijn allemaal volslagen vreemden voor me.

Lees verder

Paul Theroux

Ik ben niet de eerste die in Oceanië met een kayak van eiland naar eiland vaart. Reisschrijver Paul Theroux deed het begin jaren negentig en schreef er een interessant boek over: ‘The Happy Isles of Oceania’. Theroux’ reis besloeg een veel groter gebied, van Australië tot Hawaii, maar onze aanpak is in wezen hetzelfde: de kayak in de oceaan schuiven en dan de tijd, de golven en de plaatsen aan ons voorbij laten glijden. En de mensen met hun unieke geschiedenis die hun leven zo anders leven dan wij.

Lees verder

Schieten op Oost-Timor

‘Pjt’, zegt Winston, en doet alsof-ie de trekker van een geweer overhaalt. ‘Dat deden we als ze op ons schoten’.

Lees verder

Stenen bijl

Ik zag ooit een filmpje waarin een prehistorische vuistbijl werd vergeleken met een computermuis. De gelijkenis was indrukwekkend: allebei even groot, even rond en glad, een beetje langwerpig, wachtend op een hand om om heen te slaan.

Lees verder

De waarheid over haaien

Merkwaardig toch dat één film ons zo’n vals beeld kan geven van dit oude zeedier. Sinds Jaws denkt iedere westerling dat er geen gevaarlijker en bloeddorstiger beest in de oceanen rondzwemt dan de haai.

Lees verder

Site by Alsjeblaft!